|
|
Historia transplantacji w³osów
Pierwsze transplantacje kawa³ków ow³osionej skóry by³y wykonywane ju¿ na pocz±tku XIXw. Jednak¿e znacz±ce postêpy w tej dziedzinie nast±pi³y dopiero w nastêpnym stuleciu.
W 1939 roku, japoñski dermatolog po raz pierwszy opisa³ technikê transplantacji w³osów.
Dr Okuda wycina³ cylindryczne kawa³ki skóry zawieraj±ce mieszki w³osowe z czê¶ci g³owy gdzie w³osy nie s± nara¿one na wypadanie, a nastêpnie wszczepia³ je w otwory wykonane w miejscach nieow³osionych.
Przeszczepione mieszki w³osowe z powodzeniem produkowa³y w³osy równie¿ w nowych miejscach na g³owie. Jednak¿e przeszczepy takie zawieraj±ce du¿± liczbê mieszków dawa³y nienaturalny wygl±d pêczków w³osowych.
W 1943 roku inny japoñski dermatolog, dr Tamura do transplantacji w³osów u¿ywa³ 1-3 mikrograftów. Te bardzo ma³e transplanty by³y pobierane z czê¶ci potylicznej g³owy poprzez eliptyczne ciêcie. Co ciekawe, ta druga metoda by³a bardzo podobna obecnie stosowanej metody STRIP. Prace obu lekarzy zosta³y opublikowane w japoñskich czasopismach naukowych, ale dla Zachodu pozosta³y nieznane z powodu II Wojny ¦wiatowej.
Przeszczep w³osów zosta³ ponownie odkryty przez doktora Norman'a Orentreich'a w Nowym Jorku w 1952 roku. Doktor Orentreich opublikowa³ swoj± pracê na nowojorskim Uniwersytecie Medycznym. Z pocz±tku jego teoria by³a traktowana z niedowierzaniem przez ¶rodowisko medyczne, jednak z biegiem czasu zosta³a ona uznana i rozpowszechniona. Od tego momentu rozpoczyna siê nowa era w transplantacji w³osów. Niestety stosowana przez dr Orentreicha metoda by³a bardzo podobna do metody stosowanej przez doktora Okuda i równie¿ dawa³a nienaturalny wygl±d pêczków w³osów. W konsekwencji do lat 60 tych XXw. przeszczep w³osów stawa³ siê coraz bardziej popularny i rozwija³ siê szybko, jednak w z³ym kierunku. Obecnie stosuje przeszczep w³osów metod± STRIP, która do z³udzenia przypomina metodê stosowan± przez drugiego japoñskiego doktora Tamura. Na prze³omie XXIw. stworzono kolejn± metodê transplantacji w³osów, która nosi nazwê FUE. Polega ona na wycinaniu pojedyñczych mieszków w³osowych i umieszczaniu ich w miejsca nieow³osione.
|
|
|